Szczęść Boże!


Witamy na oficjalnej stronie internetowej Rzymskokatolickiej Parafii

p.w. Matki Bożej Różańcowej w Zabrzu - Grzybowicach.

Wszystkim odwiedzającym naszą stronę życzymy opieki naszej Patronki - Królowej Różańca Świętego. 


NOTKA INFORMACYJNA

Administrator danych osobowych informuje, że wszystkie dane osobowe na stonie internetowej parafii Matki Bożej Różańcowej w Zabrzu Grzybowicach umieszczone zostały za zgodą osób, których dane dotyczą lub umieszczone są na podstawie prawa.


 

INFORMACJA

 

Drodzy Parafianie!

 

 

Od niedzieli, 31 maja 2020r  w kościele nie obowiązuje limit wiernych.

 

W kościele nie ma wyznaczonych miejsc.

 

Obowiązkowo należy mieć zasłonięte usta i nos

(maseczką, przyłbicą, chustą… ).

 

  • Komunię św. przyjmujemy z zaleceniem NA RĘKĘ!!! Można również przyjąć Komunię do ust.
  • Spowiedź odbywa się, jak zwykle, w konfesjonałach. Zarówno penitent oraz spowiednik mają zakryte usta i nos. Spowiedź odbywa się 20 minut przed mszami.

 

  • Nasz kościół nadal jest otwarty na indywidualną modlitwę:

* od poniedziałku do soboty od godz. 9:00 do 17:00;

 

* w niedzielę od godz. 13:00 do 18:00.

 

Ofiary na bieżące utrzymanie parafii oraz ofiary za intencje mszalne

 

można składać na nasze parafialne konto:

 

49 2490 0005 0000 4004 7530 5949

 

 

  • Sprawy kancelaryjne są załatwiane tylko telefonicznie pod nr: 32 273 80 75.

 

  • W kościele w kropielnicach nie ma wody święconej.

 

  • W naszym kościele są regularnie dezynfekowane blaty ławek, kratki konfesjonałów, poręcze i klamki w drzwiach.

 

                                                     Wasz ks. Proboszcz, Marian Krojenka

 


 

 

 

 

18. niedziela zwykła

w roku liturgicznym

 

 

2 sierpnia 2020r

 

 

 

EWANGELIA (Mt 14, 13-21)
      Gdy Jezus usłyszał o śmierci Jana Chrzciciela, oddalił się stamtąd łodzią na pustkowie, osobno. Lecz tłumy zwiedziały się o tym i z miast poszły za Nim pieszo. Gdy wysiadł, ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi i uzdrowił ich chorych. A gdy nastał wieczór, przystąpili do Niego uczniowie i rzekli: "Miejsce to jest pustkowiem i pora już późna. Każ więc rozejść się tłumom: niech idą do wsi i zakupią sobie żywności". Lecz Jezus im odpowiedział: "Nie potrzebują odchodzić; wy dajcie im jeść!" Odpowiedzieli Mu: "Nie mamy tu nic prócz pięciu chlebów i dwóch ryb". On rzekł: "Przynieście Mi je tutaj". Kazał tłumom usiąść na trawie, następnie wziąwszy pięć chlebów i dwie ryby, spojrzał w niebo, odmówił błogosławieństwo i połamawszy chleby, dał je uczniom, uczniowie zaś tłumom. Jedli wszyscy do syta, a z tego, co pozostało, zebrano dwanaście pełnych koszy ułomków. Tych zaś, którzy jedli, było około pięciu tysięcy mężczyzn, nie licząc kobiet i dzieci.

 

REFLEKSJA       

     Tłumy nakarmione dzięki cudownemu rozmnożeniu chleba i ryb znów będą łaknąć. Uzdrowieni z chorób i tak kiedyś umrą. Jednak głód odczuwany przez ciało nie jest najgorszym z głodów. Również choroby i cierpienie fizyczne nie są największym nieszczęściem. Trudniej zaspokoić głód i uleczyć cierpienie duszy zranionej grzechem, która nie pamięta o Bogu i jest odłączona od źródła życia, strącona w otchłań samotności. Tego właśnie głodu i cierpienia naszych dusz Bóg dotyka w Eucharystii. "Czemu wydajecie pieniądze na to, co nie jest chlebem? (...) Posłuchajcie mnie, a dusza wasza żyć będzie". "Ja jestem chlebem życia, kto do Mnie przychodzi, nie będzie łaknął".